Een paar weken geleden organiseerde ik een dia-avond voor mijn familie. Deze zin klinkt alsof hij uit de jaren ’70 komt, maar dat is niet zo. Na het overlijden van mijn vader heb ik namelijk 2 dozen vol met (rond de 1000) dia’s ontvangen; dia’s waarop de generaties voor mij te zien waren – met verjaardagen, met een picknick, op vakantie, op de schaatsen, tijdens pakjesavond, en ga zo maar door. Het leek me dan ook ontzettend leuk om dit met opa’s, oma’s, ooms en tantes – die zelf regelmatig in beeld verschenen – op een kneuterige zaterdagavond gezamenlijk te bekijken. Voor de flared broeken, de plateauzolen, het volslagen idiote oranje en bruine interieur, maar vooral voor de herinneringen en de verhalen. Kortom: de goede oude tijd.
Om het geheel op te leuken, hadden mijn vrouw en ik een spelletje bingo voorbereid: allerlei zaken die de revue passeerden, verdienden een plaatsje op de bingokaart. Iets wat vrijwel om de dia afgekruist kon worden: ‘roken in het bijzijn van kinderen’. Met stijgende verbazing keek de jongere generatie (lees: neven en nichten met een bouwjaar na 1990) naar dia’s waarop vaders met hun kinderen op schoot, achteloos een brandend sigaretje tussen de vingers klemden. Hoe in kleine, maar volle huiskamers de sigaretten in bekertjes op tafel stonden om (als ware het een zoute pepsel) te consumeren. Het is bijna niet meer voor te stellen dat dit de dagelijkse werkelijkheid was.
Gelukkig weet iedereen inmiddels: roken is ongezond. En ook rokers zelf houden tegenwoordig veel meer rekening met het feit dat hun sigarettenrook eveneens schadelijk is voor omstanders – zeker in de buurt van kinderen. In een paar generaties tijd is er een hoop veranderd. Gelukkig maar, want over nieuwe generaties gesproken: eind vorig jaar ben ik zelf voor de eerste keer vader geworden. En als er iets is wat je dan belangrijk vindt, is het wel dat je kindje gezond en fijn kan opgroeien. Mijn vrouw en ik kijken dan ook met grote zorgen naar de steeds nieuwere trucjes van de machtige tabaksindustrie, die met de introductie van vapes ook de jongste generatie verslaafd probeert te krijgen. Onze kleine Suzanne hoort er voorlopig nog niet bij, maar zulke ontwikkelingen laten ons wel nadenken.
Ik ben dan ook ontzettend blij met de steeds groter wordende groep organisaties en individuen in Nederland die zich blijven hardmaken voor een rookvrije generatie. Door het creëren van steeds meer rookvrije (kind)omgevingen worden mooie stappen gezet, maar het blijft belangrijk om elkaar continu bewust te maken (en te houden!) van het feit dat de lobby van de tabaksindustrie op de loer ligt. Want hoewel het ontzettend vermakelijk is om dia’s te bekijken uit die ‘goede’ oude tijd, moeten we volgens mij niet terug naar de jaren ’70 willen.